Als kleine jongen is Charlie Armenië gedwongen ontvlucht. Als hij in 1948 terugkeert om te helpen met de wederopbouw, is niet iedereen gecharmeerd door de teruggekeerde “Amerikatsi”. Charlie wordt onterecht vastgezet in een Sovjet gevangenis. Met een aanstekelijke positiviteit maakt hij het beste van zijn gevangenschap. Hij gebruikt de spaarzame lichtpuntjes om hoop te geven tijdens de donkere dagen.
Speeldata
* betekent laatste vertoning.
“Het Armenië van Amerikatsi charmeert, want de film speelt als een lofzang op het land. De zwarte pagina van de genocide komt slechts kort terug, want de focus ligt op de cultuur. ”
— Filmtotaal